Konkurs Emigracja 2010 "Tam Dom mój, gdzie Serce moje"

Autor: Janina poniedziałek, 27 września 2010 11:35

rozmiar trzcionki zmniejsz trzcionkę zwiększ rozmiar trzcionki
Drukuj

Masz ochotę zrobić coś kreatywnego na emigracji, chowasz w szufladzie stosy swoich prac, tekstów, wierszy, zdjęć, grafik itp? Weź udział w I Międzynarodowym Konkursie Literacko-Plastycznym Emigracja 2010 "Tam dom mój, gdzie serce moje". Zrób coś dla siebie i pokaż swoje prace światu. Konkurs organizowany jest przez portal dla Polek na emigracji www.kobietawuk.info oraz polską Agencję Literacką "Miasto Aniołów".

Pierwszy krok w przyszłość

Wielu emigrantów zatopiło się w szarej rzeczywistości na obczyźnie i zapomniało na chwilę, że przecież od czasu do czasu trzeba zrobić coś, co przywróci nam wiarę w siebie i wniesie w nasze życie nutkę radości. Podejmij wyzwanie, podnieś rekawicę i napisz pracę, zrób zdjęcia lub też znajdź inny sposób na wyrażenie swojej refleksji na temat "domu". Udział w konkursie może być Twoim pierwszym krokiem w przyszłość. Nie zmarnuj swojej szansy.

W konkursie może wziąć udział każdy, kto ma coś do pokazania światu, a czego tematyka związana jest w bezpośredni lub pośredni sposób z domem. Każdy emigrant posiada wyjątkowe refleksje związane ze swoim miejscem na Ziemi i tęsknotą za Ojczyzną. Wielu z nas tworzy małe i duże dzieła literackie, takie jak: wiersze, eseje, reportaże, wspomnienia, opowiadania lub/i formy plastyczne takie, jak: grafiki, rysunki, fotografie, kolaże, obrazy, komiksy i inne. Dlaczego więc nie wypuścić ich na światło dzienne?

W drodze do celu...

Konkurs trwa do 15 października 2010 roku i odbywa się w dwóch grupach I- do 18 lat oraz II- 18+. Ogłoszenie wyników nastąpi 15 listopada na stronie internetowej konkursu. Regulamin oraz formularz zgłoszeniowy także znajdziesz na www.konkurs-emigracja.eu

Prace w swoich dziedzinach oceniać będą dziennikarki, korektorka oraz grafik komputerowy. Na zakończenie konkursu rozdane zostaną atrakcyjne nagrody, sponsorowane przez takie firmy jak: AD Media House, Red Deer Studio, DobreKosmetyki.co.uk, Lejdis.co.uk oraz artystkę muzyczną Monikę Evans. Wygrane prace zostaną także opublikowane w portalu Kobieta w UK.

Do konkursu zgłosiło się już wielu Polaków z różnych miejsc na Ziemi. Nie wahaj się już dłużej, wyciągnij z szuflady swoje prace lub napisz je specjalnie do konkursu i pokaż je światu! Lepsza okazja może się nie trafić! Kto wie... może niedługo zaczniesz robić karierę!

Opublikowany w kategorii Informator kulturalny

Podziel się ze społęcznością

3 komentarze

Link do komentarza środa, 13 października 2010 20:14 wysłane przez Stanisław
Jeżeli chcecie, mogę poza konkursem przekazywać dla Waszego portalu swoje wiersze, albo artykuły z życia codziennego, wydarzenia w rejonie gminy Szczuczyn (Polska, podlaskie), albo Kapliczce wieści. Dużo zdjęć. Po prostu to, o czym piszę na innych, polskich portalach.
Wpadnę tu jeszcze, po odpowiedź od redakcji. Najlepiej piszcie na e-mail. Czekam.
Pozdrawiam gorąco po polsku, czyli gościnnie i patriotycznie. Hi!
Link do komentarza niedziela, 17 października 2010 18:32 wysłane przez Stanisław, STS
ILUZJA ŻYCIA

Od czarnych złudzeń, sielankowych snów
Prawda odstaje i kręci się łza,
Napełnia serca zwątpieniami słów,
A ból z cierpieniami w organach trwa.

Potem faluje na życia teren,
Miażdżąc nadzieje czerpane z nieba,
Jedząc codziennie kaszankę z chlebem
Już wiesz, że walczyć dalej potrzeba.

Gdzie się podziały jedwabne słowa
I ryk klasowy pod bramą Gdańska?
Sprytnym, pałace i willa nowa,
W rękach narodu szabla ułańska.

Gdzie są wartości ponadzmysłowe,
Pielęgnowane przez pokolenia?
Cwanym, fotele, stroje balowe...!
Heroizm ludu z walki nic nie ma.

Orle Biały! wzleć ponad chmury,
Chwyć pełnią grozy krwiożerców za twarz!
Zabierz centaurom ich wieczne laury
Z szalbierzy i zdrajców oczyść kraj nasz.

Stanisław Orłowski
Link do komentarza piątek, 22 października 2010 17:10 wysłane przez Stanisław, STS
DROGA PRAWDY

Nasz wytrwały marsz - to dla wroga cios.
Na drogach walki, stawiamy pomniki.
Z krwi i odwagi kujemy swój los.
W piastowskiej ziemi są bólu nawyki.

Kto nas prowadzi po drogach krętych,
w plugawych ciosach od zdrajcy, pogana?
Jak długo iść do prawdy, miejsc świętych;
z przymierzem kłamstwa, despoty, szatana?

Nie zgaśnie nam jutrzenka wolności,
choć ster żagla swego, często masz oddać.
Jak dzika puszcza posoką broczysz,
lecz nigdy - nigdy nie możesz się poddać!

W tym kraju - z obłudą - walka wciąż trwa.
Burzy się naród przeciwko grabieżcom.
W jedności narodu, jest dola twa!
Dopóki chcesz walczyć - jesteś zwycięzcą.

„Ja, jestem drogą, prawdą i życiem...”
Źródło miłości przybiera sens nowy.
Z wiatrem historii tryumfuj - Polsko,
a Pan da siłę swojemu ludowi.

Stanisław Orłowski

MÓJ NARODZIE
Pieśń patriotyczna, na melodię:”Sokoły”.

Tu gdzie modra Wisła płynie,
Żołnierz mówił swej dziewczynie:
„Czekaj na mnie ukochana,
Aż się zgoi polska rana.”

Za, za, za rozbiory, za te czasy
Nędzy, bólu i rozpaczy!
Walcz, walcz, walcz pachole
Za obłudę, gwałt, niewolę!
Mój Narodzie walcz, walcz, walcz!

Tyle krajów jest na świecie,
Wciąż nas nowy tyran gniecie.
Trzeba usłać los dziewczynie
W moim sercu, w mej krainie.

Za, za, za rozbiory...

Podnieś sztandar mój Narodzie!
Przyłóż pałasz w swoim grodzie
Szczurom, mętom i dziczyźnie,
Niech nie rządzą w mej Ojczyźnie.
Za, za, za rozbiory...

Stań do walki, zrzuć kajdany,
Za nasz naród oszukany,
By uleczył swoje blizny
Z fałszu, brudu i zgnilizny.

Za, za, za rozbiory...

Gdańsk się burzy, Gdańsk się rusza,
Nie powstrzyma go katiusza,
Ani obcych intryg marność,
Bo tu zrywu - S o l i d a r n o ś ć.

Za, za, za rozbiory...

Ziemia Piastów będzie drżała,
Gdy powstanie Polska cała,
Bo od Odry aż do Bugu,
Nie doświadczysz kropli długu.

Za, za, za rozbiory...

Stanisław Orłowski

To, Ojczyzna moja!

Każdy z Polaków jest drzewem nadziei dla Ojczyzny swojej.
Tej wielkiej, jedynej i tej małej z siółek, wsi i miast złożonej. Od morza do Tatr, skąd wiatr
porywa tęsknotę za Ojczyzną swoją i od Odry do Bugu, gdzie czerwonych maków łan
wyrasta na polskiej rosie. Ojczyzna jest ta, która wspomnieniem łzy wyciska i ta, której suchy
chleb najlepiej smakuje. Ta, której ucisk nie dławi i nie zniewalają kajdany. Ta, z historycznej
niemocy wykupiona losem ojców i braci – dla nas oddana. Ojczyzna, której glebę krwią
przesyconą, tysiąc lat uprawiamy, wzbogacając ją modlitwą i potem. Ojczyznę tę, niech nikt
się kochać nie lęka! Ona, to Polska, a to jest rzecz święta.

Stanisław Orłowski